|
 Op 28 december 1963 stond een 17 jarige schooljongen, genaamd Randy Gardner, uit San Diego, op om 6 uur in de morgen en ging niet eerder slapen dan 8 januari 1964. Dat zijn 11 dagen zonder te slapen. De 264 uur zonder slaap van Gardner, is tot vandaag de dag de langste wetenschappelijke geverifieerde periode dat een mens zonder slaap heeft doorgebracht.
Het vorige record stond op 260 uur. Het experiment werd uitgevoerd aan de Medische Standford Universiteit in Californie. Het experiment was in 1965 beschreven door William Dement, een slaaponderzoeker die de laatste 3 dagen Gardner heeft ondersteunt.
Gardner had last van mood swings, hallucinaties, problemen met zijn geheugen en concentratie. Voor de rest had hij nergens last van. Zijn eerste slaapperiode, na de 11 dagen, duurde slechts 14 uur.
Volgens Dement, heeft Gardner geen simulanten tot zich genomen. Hij had echter wel mensen om zich heen om hem wakker te houden. Zonder deze mensen zou het erg moeilijk geweest zijn om wakker te blijven na 36 uur zonder slaap. Na 48 uur zonder slaap zou de drang om te slapen bijna niet te onderdrukken. Maar lang voor dat je naar bed gaat, heb je last van het fenomeen ‘microslaap’. Dit zijn seconden van slaap waarvan je jezelf niet bewust bent en gebeuren zelfs wanneer je de ogen open hebt.
Microslaap terzijde, de vraag is hoe lang Gardner in theorie wakker zou kunnen blijven. Dit antwoord weet niemand helemaal zeker, maar we weten wel dat het uiteindelijk fataal geweest zou zijn. Ratten die 2 weken lang wakker gehouden worden, sterven. Dit is een kortere periode dan een dood door gebrek aan voeding.
Er zijn geen bekende gevallen waar mensen bewust wakker zijn gehouden met de dood als gevolg. Maar een angstaanjagende ziekte, genaamd “fatal familial insomni”, suggereert wel een zeker limiet. De ziekte zorgt er namelijk voor dat een persoon niet meer kan slapen. Binnen drie maanden zijn de mensen die aan deze ziekte lijden overleden.
Bron: New Scientist
 |
Artikelen 
